انسان‌ها بيشتر عمرشان را در گروه‌ها مي‌گذرانند و به صورت گروهي زندگي مي‌کنند. آن‌ها به عنوان اعضاي يک خانواده، محله، شهر، کشور و … باهم رابطه و تعامل دارند. همين گروه‌ها نيز به تدريج پايه‌هاي تشکيل جوامع و تمدن‌ها را پديد آورده و سبب تشکيل جهان يا دنياي حقيقي شده که امروزه در آن زندگي مي‌کنيم.


به گزارش خبرگزاری بخش خبر شبکه فناوری اطلاعات ایران از سایت ایسنا، نويسنده وبلاگ "بلاگ‌نوشت" به نشاني http://www.blognevesht.com در ادامه نوشته است: با پيشرفت تکنولوژي و خصوصا ورود کامپيوتر و اينترنت به زندگي انسان‌ها، نوع ديگري از گروه‌ها پديد آمدند که بر پايه اينترنت و وب استوار بودند. در چندين سال گذشته، گروه‌ها، روابط و تعاملات اينترنت انسان‌ها آن قدر گسترش يافت که امروزه از پديد آمدن دنيايي مشهور به «دنياي مجازي يا سايبر» سخن مي‌گوييم.

دنياي جديد به دليل ويژگي‌هاي منحصر به‌فرد و متمايزي که دارد، سبب به وجود آمدن رفتارها و نگرش‌هاي جديدي در انسان‌هايي که بيشتر با آن سر و کار دارند، شده است. لذا همانگونه که پيش از اين، بشر براي کسب اطلاع از آنچه که پيرامونش مي‌گذشت، دست به مطالعه درباره پديده‌هاي مختلف زد، امروزه نيز به نظر مي‌رسد که بايد به مطالعه جدي‌تر و عميق‌تر دنياي مجازي و ساکنان اين دنيا و تاثيرات آن در دنياي حقيقي بپردازد.

شايد پيش از اين بسياري از رفتارهاي بشري در اين دنيا برايم قابل توجيه بودند، اما به‌تدريج شاهد رفتارهايي هستم که هيچ توجيه منطقي يا غيرمنطقي نمي‌توانم برايشان پيدا کنم. يکي از اين رفتارها «خودکشي مجازي» با حفظ حالات دنياي حقيقي است.

به يک نمونه رفتاري از اين دست توجه کنيد: حدود ‌٧ سال پا به دنياي اينترنت گذاشته و حدودا ‌٥ سال است از طريق وبلاگش ساکن دنياي مجازي شده است. با ورود وب‌٢ و سرويس‌هاي شبکه اجتماعي مانند توئيتر، فيس بوک، فرندفيد و… ارتباطات وي نيز همچون بسياري ديگر در دنياي مجازي گسترش مي‌يابد و دوستان بيشتري پيدا مي‌کند و ارتباطش با دوستان قديمي‌صميمي‌تر مي‌شود.

شکي نيست که با گسترش ارتباطات، به همان ميزان که روابط دوستانه افزايش مي‌يابند، امکان پيش آمدن رفتارهاي آزاردهنده نيز بيشتر مي‌شود.

او به دليل موقعيت دنياي حقيقيش، جزء افرادي است که مدت زمان زيادي را به نسبت در دنياي سايبر مي‌گذراند. وي خيلي زود با عده اي صميمي‌مي‌شود. برخي اوقات رفتارهايي از دوستانش سر مي‌زند که با روحياتش در دنياي حقيقي سازگار نيست. لذا همان رفتارهاي دنياي حقيقي را در اين مواقع بروز مي‌دهد و به شدت دورشان را خط مي‌کشد. گاهي دل شکستي وي به جايي مي‌رسد که به خودزني مي‌پردازد. به همين دليل چندين بار وبلاگش را به حالت نيمه تعطيل در مي‌آورد و گاهي هم حساب‌هايش در فرندفيد و توئيتر را پاک مي‌کند.

همين گونه رفتارها و به نظر من عدم شناسايي به موقع آن‌ها، موجب مي‌شود که وي در موقعيت‌هاي بعدي پا را فراتر بگذارد و در يک اقدام غافلگيرکننده، نه تنها وبلاگ و حساب‌هاي توئيتر و فرندفيدش را که همه حساب‌هاي اينترنتيش، از جمله ايميل‌هايش و پروفايلش در فيس بوک را نيز پاک مي‌کند!

تبعات اين نوع رفتار تقريباً شبيه به همان حالاتي است که فرد پس از انجام رفتارهاي مشابه در دنياي حقيقي دارد و در اکثر مواقع با احساس پشيماني همراه است.

به راستي چه مي‌شود که فرد دست به از بين بردن تمام تلاش‌هايش در دنياي مجازي مي‌زند و همه خاطراتش را به ورطه نيستي مي‌کشاند؟

تبليغات داخلي ...

حاميان ما ...